มันก้ำกึ่งระหว่างบ่ายแก่และยามเย็น
หากถ้าวัดด้วยสายตาเอาจากท้องฟ้า
ฟ้าที่ไร้แดดก็เกินจะบอกได้ว่ายังบ่ายอยู่
ฉันมีกาแฟอุ่นอยู่ข้างมือหนึ่งแก้ว
แม้ไม่ได้ช่วยให้อุ่นได้สักเท่าไร
แต่ก็น่าจะพอให้กระชุ่มกระชวยขึ้นได้
ในวันเสาร์ที่ต้องนั่งทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์
ไม่นานมานี้ ภาระหน้าที่พาฉันบินข้ามฟ้าไปเกาหลี
นอกจากทำงาน กิน ชอปปิ้ง และเมาแล้ว
ก็ไม่มีอะไรมากมายไปจากนี้
มีเครื่องสำอางค์ติดมือกลับมาจำนวนหนึ่ง
พร้อมรูปถ่ายที่ลอบลั่นชัตเตอร์เอาตอนพอมีเวลา
คนที่กรุงเทพฯ เอารูปมานั่งเรียงๆ กัน
มองว่าสวยดี จึงเอามาอวดพอหอมปากหอมคอ
: : : :
: : : :
: : : :
: : : :
นั่งอยู่ตรงนี้ ฝนอาจจะตกลงมาในไม่ช้า
อยากส่งเสียงไปถึงคนในความคิดถึง
"คุณคะ คุณสบายดีใช่ไหม
ในตอนนี้ ที่มีฉันอยู่ในชีวิต"
