ที่ระเบียงเล็กๆ
ฉันนั่งพิงหลังกับพนักเก้าอี้
ในมือมีเบียร์ที่ฟองสีขาวกำลังสลายตัวลงช้าๆ
ฝนโปรยอยู่ภายนอก และแถมความเย็นบางๆ ให้กับท้องฟ้า
ฉันมองไม่เห็นสีของเม็ดฝน
สังเกตชัดก็เพียงพระจันทร์ดวงหม่นๆ และเมฆสีควันบุหรี่

ภายในอาทิตย์เดียวที่ผ่าน
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายและแตกต่างกันไปในชีวิต
ทั้งเรื่องการงานที่หนักหนาเอาการ
และเรื่องความรัก ที่มองเห็นทางออก
แต่ต้องใช้ความกล้าหาญมหาศาลที่จะวิ่งสู่ทางออกนั้น

 : : : :

แม่มุ: วันนี้อ่านเรื่องนึง ชอบมาก 
        พระราชาองค์หนึ่งทำแหวนห้อยคอ
        แล้วให้พวกอมาตย์คิดคำสลัก
        ที่อ่านเมื่อไร ก็รู้สึกคลายความทุกข์
        ถ้าคิดไม่ได้จะหัวกุด
        สุดท้าย ก็ได้คำที่ทำให้ทุกคนยังมีหัว
        นั่นคือ "แล้วมันจะผ่านไป"

: : : :

พี่ปิ๊กส่งเรื่องราวผ่าน msn
แล้วเราก็ขึ้นหัวเอ็มตรงกันอย่างไม่ทันนัดหมาย ว่า
"แล้วมันจะผ่านไป"

: : : :

คืนวันพฤหัส พี่ปิ๊กมานอนด้วยที่ห้อง
เรานอนคุยกันตามประสา กระทั่งเข็มนาฬิกาย่างเข้าตี 3
เราแลกเปลี่ยนประเด็นต่างๆ ในชีวิต การงาน ความรัก
เราคุยอย่างยอมรับว่ามันมีสิ่งที่ผิดพลาด
และหลายสิ่งนั้นคือเราที่ผิด
เราอาจนิสัยเสีย หลุดคำว่ากล่าวบุคคลที่ 3 ออกมาบ้าง
แต่ก็ไม่ลืมที่จะยอมรับว่า เราเองก็มีส่วน

ฉันรักพี่สาวของฉันจัง
ไม่ว่าชีวิตของเราจะแย่แค่ไหน แต่เราก็ยังนอนคุยกันได้แบบนี้
และมีมุกฮาๆ มาแกล้มน้ำตาได้เสมอ

แล้วมันจะผ่านไป
ฉันเชื่อ