ฉันเพิ่งฝัน...
บนเส้นทางสายแคบนั้น
มีผีเสื้อหลายพันธุ์สะบัดปีก แข่งกับไผ่ระบัดใบ
บางชั่วขณะ
ความเงียบก็เหมือนจะปรับ volume หัวใจให้เต้นดังเกินปกติ
และบางทีก็สร้างความขวยเขินให้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
มากกว่าจะเป็นความอึดอัดของคนสองคน

'พึ่บพั่บ ตึกตั่ก พึ่บพั่บ ตึกตั่ก'

จะมีคนสักกี่ประเภทกันที่เข้าใจจังหวะความรู้สึกเช่นนี้
คนที่รู้สึกได้ว่าผีเสื้อกำลังแข่งกันบินอยู่ในท้อง
ยามที่ได้มองหน้าใครคนนั้น
คนที่รู้สึกว่าข้างในหวิวๆ ไหวๆ เมื่อมือสัมผัสมือกัน
แล้วเราก็ตั้งคำถามในใจพร้อมกันว่า
เรามาพบกันได้อย่างไร

พบกัน... แล้วเราจะทิ้งอะไรไว้ให้ในยามห่างหาย

ไม่ทิ้งความเหงาไว้หรอก
หากแต่ทิ้งความหวังว่าจะได้พบกันใหม่
เมื่อเราหลับตาลงอีกครั้ง ในค่ำคืนนี้

: : : :

ในเมื่อเป็นฝันหวาน
เหตุใดเล่า ที่เราจะไม่ดื่มด่ำ