สิ่งที่ฉันจะเขียนในหน้านี้
เป็นภาพและความรู้สึกต่างๆ นานาที่เกิดขึ้นในชีวิต
แม้มันจะร้อยโยงกันอยู่ในที
แต่ฉันก็จนใจเหลือเกิน ที่จะเขียนให้ปะติดปะต่อกันได้
คล้ายภาพฝันที่กระโดดไปมา
ราวกับหนังสั้นจากผู้กำกับหลายคนๆ
ที่ไม่ได้มีการพูดคุยกันก่อนถ่ายทำ
ตอนจบและต้นเรื่องของเรื่องใหม่จึงมิอาจเชื่อมต่อกัน
....
1
ฟ้าแดงๆ ลมก็ดูพัดแรงกว่าปกติ
ฉันยืนตากผ้าอยู่ริมระเบียงห้อง
มองฟ้า แล้วทอดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
....ถ้าฉันทำอะไรได้มากกว่านี้
....คงดีไม่น้อย
2
เขานอนคุดคู้อยู่ที่พื้น
นอนเฝ้าฉันที่ฤทธิ์น้ำเมาทำเอาสิ้นสติ
ไม่มีหมอน หรือเบาะรองรับ
ต่างจากฉันที่เหยียดยาวอยู่บนโซฟา
จะปล่อยฉันไว้ตรงนั้นเพียงลำพังก็ได้
แต่เขาก็ทำในสิ่งที่ตรงข้าม
3
ฉันอธิษฐาน กุมมือแล้ววางลงบนหมอน
ขอพระเจ้าช่วยนำชีวิตของเราไปในทางที่สมควรเป็น
เปล่งคำว่า อาเมน ในใจแล้ว ก็ยกมือขึ้นพนมอีกหน,
กราบลงไปบนหมอน 3 ที แล้วขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ขอให้ตนเองมีสติ และขอเผื่อไปยังใครอีกคน
ฉันเชื่อในพระเจ้า ฉันเชื่อในพระพุทธ
แม่บอกว่าไม่เป็นไรหรอกลูก
เราอธิษฐานและกราบไหว้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ
4
งดกินเนื้อสัตว์ 1 อาทิตย์
เพราะครั้งหนึ่ง เคยไม่กินเนื้อสัตว์ทุกวันจันทร์และพฤหัส
รู้สึกว่าร่างกาย และชีวิตดีขึ้นมาก
เมื่อสัตว์อย่างเรา ไม่ไปเบียดเบียนสัตว์อื่น
เรื่องเลวร้ายก็ไม่น่าจะเบียดเบียนเราเหมือนกัน
(และไม่อยากเบียดเบียนกันเองด้วย)
5
วันนี้คุยกับแม่ แม่บอกว่าผิดหวังในตัวฉัน
"แม่ไม่เคยสอนให้หนูเป็นคนขี้แพ้
แต่วันนี้หนูยอมแพ้ง่ายมาก
กับแค่คนคนเดียว ทำไมยอมให้เขามาปั่นชีวิตเราได้
แม่น่าจะเลี้ยงหนูให้เป็นคนเข้มแข็งมากกว่านี้"
แม่ไม่ได้เลี้ยงฉันให้เป็นคนขี้แพ้ ฉันจะทำให้แม่ดู
6
ขอบคุณพี่ไผ่ ขอบคุณพี่ปิ๊ก ขอบคุณพี่โอ๋ ขอบคุณพี่เอ๊ะ
ขอบคุณพี่วรรณ ขอบคุณพี่ยุ้ย ขอบคุณพี่อร
หนูขอบคุณที่พี่ๆ ยังมองหนูด้วยความเข้าใจ
พี่เอก น้าจิม และน้องชาย... หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีก
ไอ้ลูกหมา... จับมือกันไว้ให้แน่นๆ นะ
