27 - 30 November 2007
เกาะช้าง
ฉันเห็นภาพสวยปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้า
สิ่งที่เห็นช่างยิ่งใหญ่ งดงาม น่าอัศจรรย์
เหนือเกินตัวอักษรร้อยพันจะพรรณนาได้เท่าถึง
หันมองข้างตัว พบมากที่สุดเพียงความว่างเปล่า
ภาวนาให้ลมที่พัดผ่านมา
กลายเป็นมือของใครสักคนเอื้อมมาสัมผัส
แต่แล้ว ความจริงก็ยังเป็นสัจธรรมอยู่วันยังค่ำ
ฉันอยู่คนเดียว... ในยามที่โลกหมุนตัวสวย
หากถ้าฉันไม่ได้ยืนน้ำตาไหลอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง
ลมคงไม่หนาวมากเท่านั้น
และฟ้ายามตะวันจะลับ คงไม่พร่าตามากเท่านี้
: : : :
: : : :
: : : :
: : : :
: : : :
: : : :
: : : :
: : : :
ใครผ่านทางมา แล้วตั้งคำถาม
ฉันขอตอบเพียงว่า ฉันร้องไห้แด่ความงาม
....
พรุ่งนี้ไปพัทยา
ลมจะหนาว และฟ้าจะพร่าอีกไหม?
