เราพบเจอกันอีกครั้ง กอดทักทายกันอีกหน
ถามไถ่ถึงชีวิตกันและกัน
ฉันสบายดี และเธอก็สบายดี

ภูเก็ตสบายดี ผู้ไปเยือนก็สบายใจ

ร้านหนัง (สือ) เปิดต้อนรับเสมอ
คราวนี้ไปไม่เจอหมอนิล
เห็นทางร้านบอกว่า หมอไปทำงาน
แต่ก็อยากขอบคุณคุณหมอยินดีให้เราไปเยี่ยมร้านอีกครั้ง

ด้วยพี่อีกคนต้องทำคอลัมน์เกี่ยวกับศาลเจ้าในเกาะภูเก็ต
จึงได้ติดสอยห้อยตามไปด้วย
ดอกไม้สีชมพูดอกกระจ้อยร่อย ชูช่อสวยอยู่ข้างทาง
เห็นแล้วอดหยุดถ่ายก่อนเดินเข้าศาลเจ้าไม่ได้
กว่าจะถ่ายให้ติดรองเท้าคู่แดงของตัวเอง
เล่นเอาก้มๆ เงยๆ ถ่ายอยู่นานสองนาน

เจ้าตัวนี้นอนกลางวันอยู่บนป้ายในวัดฉลอง
เสียงลั่นชัตเตอร์ของฉันคงทำมันตื่น
มันยืดตัวขึ้นหาว เป็นจังหวะเดียวกับที่นิ้วฉันกดบันทึกภาพไว้
จากนั้นมันก็หันมองฉัน ฉันลดกล้องลง มองมัน
เพียงเท่านั้น... เราก็ไม่ได้สนใจกันอีก
คนบางคนผ่านมาในชีวิต
เราสนใจกันแค่เดี๋ยวเดียวเหมือนฉันกับแมวตัวนี้
แต่วันดีคืนดี... ก็มีที่คิดถึงกันบ้าง

ที่เกาะไข่...

ถ้าฟ้าสวย น้ำคงใสกว่านี้
แต่ตอนที่ไป ฝนพรำมาตลอดทางแล่นเรือ
น้ำสีคราม จึงเปลี่ยนเป็นไม่ค่อยจะมีสี

ไม่ต้องเดินลงทะเลลึกนัก
ฝูงปลาเชื่องก็ว่ายมาใกล้ราวคุ้นเคยกันมานาน
นึกไปถึงครั้งที่ดำน้ำที่ทะเลกระบี่
ยังจำได้ ปลาตัวนั้น ที่เราจ้องตากัน
แล้วฉันก็จำภาพนั้นมาถึงทุกวันนี้

บนเกาะไข่เช่นกัน...

เป็นการเข้ามาในเฟรมภาพโดยมิได้มีการนัดหมาย
ฉันกำลังถ่ายอะไรสักอย่างก็จำไม่ได้
แต่เพียงหันกล้องไปไม่กี่องศา
เด็กชายผมน้ำตาลแดงคนนี้ก็เดินเข้ากล้องมา
แช๊ะ! แล้วก็เป็นดั่งที่เห็น

ยังอยู่บนเกาะเดิม... 

ถามว่าการไปภูเก็ตครั้งนี้
อะไร ที่ไหน ใคร ชนะเลิศสำหรับฉัน
คำตอบคือหนูน้อยคนนี้
ฉันรัวกล้องถ่ายอากัปกริยาของหนูน้อยไม่ยั้ง
และไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ... ดูภาพเอา

: : : :

23 - 25 พฤศจิกา
ไปอาบลมหนาวที่เชียงราย

"คิดถึง"