ฉันคิดแล้วคิดอีก เดินวนไปวนมา
ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาใช้งาน
"ส่งเถอะ ไหนๆ ก็ทำแล้ว"
นวพลให้กำลังใจผ่านคลื่นสัญญาน
แรงยุแบบเรียบๆ ของเขาทำให้ฉันตัดสินใจส่งหนังสั้นเรื่องนี้
เข้าประกวด Fat Film ครั้งที่ 5
ทีแรกฉันเข้าใจผิดว่าหนังจะต้องมีความยาว 3-10 นาที
ตัดไป 3นาทีกว่า คิดว่า เอาอยู่แล้ว
ก่อนที่จะส่ง นั่งทวนใบสมัครอีกที
5-10 นาที! ฉันถึงกับกุมขมับ
นั่งตัดต่อใหม่ ใส่บางสิ่งบางอย่างที่ไม่ใส่ก็ไม่เป็นไรลงไป
แต่ เอาวะ เป็นไงเป็นกัน
: : : :
"เข้ารอบไหม ฟังในวิทยุไม่ทัน"
นวพลถามไถ่ผ่านจอ msn
"เดี๋ยวเราโทรถามให้"
ฟ้าอาสาเป็นคนรับรู้ผลการคัดเลือกแทนฉัน
"ถ้าเราไม่เข้ารอบ ฟ้าจะบอกว่ายังไง"
"จะบอกว่า ปีหน้าเอาใหม่นะที่รัก"
ฟ้าเงียบหายไปชั่วครู่ และกลับมาพร้อมประโยคที่ว่า
"ไม่ต้องทำใหม่แล้วจ้ะที่รัก"
: : : :
หนังสั้น 13 เรื่องที่เข้ารอบสุดท้าย Fat Film ครั้งที่ 5
เรื่องที่ 5
ใครบางคนจากบนฟ้า / ตินกานต์ เชาวน์ดี
เวลา 05:05 นาที
อย่างไม่ตั้งใจ.. ฉันไม่ได้ตั้งใจให้ตัวเลขออกมาในรูปแบบนี้
วันที่ 11 ตุลาคม 2550
Grand EGV Siam Discovery
หนังสั้นเรื่องแรกจริงๆ ในชีวิตของฉัน
(ไม่นับ แค่ลมพัด เราก็รักกันได้แล้ว นั่นมันกึ่งๆ เอ็มวี)
กำลังจะฉายขึ้นจอใหญ่ และมีสายตาไม่รู้กี่คู่มองไปที่มัน
(แน่นอนว่ายังไม่รู้ว่ามีสายตากี่คู่ เพราะหนังยังไม่ฉาย)
: : : :
ด้วยความขอบคุณ
พี่หนม ที่ยุยงให้เปาริทำหนังสั้น
ทั้งที่อุปกรณ์ก็ไม่พร้อม ทำก็ไม่ค่อยเป็น
พี่เลยต้องคอยสอนไอ้เปาทำ
พี่ไผ่ ที่ช่วยกันลองผิดลองถูก และจัดแจงส่งไปรษณีย์ให้
นวพล ที่ให้กำลังใจ ส่งเลยครับ ส่งไปเลย!
ปีทีแล้วเราไปดูเธอรับรางวัล ส่วนปีนี้... ไม่รู้ดิ่
ฟ้า ที่ไม่ว่าจะยังไง ฟ้าก็มองเราด้วยสายตาที่ชื่นชมเสมอ
คุณแมว ที่ยอมให้เอารูปสมัยคุณสาวๆ มาอวดต่อสาธารณชน
คุณมิน ไปดูด้วยกันนะ จองตัวแล้ว อย่าเบี้ยว
: : : :
รู้สึกเหมือนลูกสาวจะขึ้นเล่นละครในงานวันเด็กที่โรงเรียน
แม่อย่างฉันก็พลอยตื่นเต้นตามไปด้วย
ถึงอย่างไร ลูกสาวคนนี้ก็น่ารักที่สุดในสายตาแม่นะจ๊ะ.
