"ผู้หญิงที่ผมชอบ ส่วนมากเป็นคนเจ้าชู้
เหมือนผมถูกดึงดูดด้วยพลังนี้"
เป็นเอก รัตนเรือง: หนังสือ อย่างน้อยที่สุด
....
ประโยคนี้ เซ็กซี่เป็นบ้า

photo by minidan49
.
เมื่อคืนฉันหลับไปพร้อมกับภาพหลายภาพวิ่งวนอยู่ในหัว
จังหวะที่ลมหายใจผ่อนลง และจิตสำนึกปิดสนิท
ฉันเองก็ไม่รู้ว่าไปกดปุ่ม pause เอาที่ภาพไหน
อาจเป็นภาพแมวสีขาวนอนซึมที่บ้านเจี๊ยบ
อาจเป็นภาพฟ้าสีน้ำเงินยามพลบค่ำในวันที่แสนเงียบ
อาจเป็นภาพที่เจี๊ยบยืนสูบบุหรี่อยู่ในเงามืด
หรือไม่ ก็อาจเป็นภาพพี่สาว น้องสาวร่วมออฟฟิศ
เริงระบำอยู่ใต้แสงไฟและในเสียงเพลง
...
สังเกตตัวเองหลายครั้งหลายหน
ภาพที่ผุดขึ้นในยามที่อยากประคองชีวิตให้นิ่ง
กลับไม่ใช่ภาพสีลูกกวาด หรือประเภทสายลม แสงแดด
ภาพที่ชอบนั่งทบไปทวนมา ออกมีสีหม่นๆ ทั้งนั้น
แม้กระทั่งยามที่คิดถึงใครบางคน
ที่เขาเคยบอกว่าอยากให้การพบกันของเราเป็นเรื่องที่ดี
ภาพอดีตที่เราสัมผัสกัน ก็ยังให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกอยู่ในที
กระทั่งเมื่อวาน ที่ฉันค้นพบคำยืนยันนั้น
วันที่ฉันยกกล้องขึ้นตามถ่ายเจี๊ยบไปในที่ที่บทเขียนเอาไว้
จึงมั่นใจได้ว่า สำหรับฉัน คนเศร้า ชวนมองกว่าคนสวยเป็นไหนๆ
ฉันชอบมองเจี๊ยบสูบบุหรี่ เป่าควันปุ๋ยๆ
ชอบมองยามที่เธอเหม่อไปที่ไหนสักแห่งราวกับตัดขาดจากโลก
ชอบมองตอนที่เธอกำลังเขียนขอบตาสีดำอยู่หน้ากระจก
เหมือนที่ชอบส่องมองดวงตาตัวเองที่กรีดด้วยอายไลเนอร์สีดำ
....
ฉันสูบบุหรี่ไม่เป็น แต่ชอบเสน่ห์ของควันบุหรี่
ชอบมองปากเรียวสวยของผู้หญิงสักคนพ่นมันออกมา
ฉันไม่ใช่เด็กเกเรที่ตกดึกเอาแต่จมอยู่กับสุรา
แต่ก็หลงใหลแสงสีส้มในผับ
ยามส่องกระทบกับแก้วเหล้าในมืออย่างโงหัวไม่ขึ้น
ฉันรู้สึกขนลุก เมื่อรู้ว่าช่วงโพล้เพล้คือเวลาที่คนฆ่าตัวตายมากที่สุด
แต่ยามตะวันกำลังโรยตัวต่ำนั่นล่ะ
ที่ภายในของฉันแทบจะหยุดนิ่งได้เมื่อจ้องมอง
ฉันไม่ชอบเห็นภาพความตาย
แต่งานเขียนของฉันหลายต่อหลายครั้ง
กลับมีความตายเกี่ยวข้องด้วยเสมอ
....
ในหนังสือ อย่างน้อยที่สุด
เป็นเอก พูดประมาณว่า บางอย่าง ไม่สวยแต่งาม
เช่นกองขยะ มันไม่สวยหรอก แต่เขาเห็นความงามในนั้น
ถ้าจะยกมาเปรียบเทียบ ก็คงไม่ต่างกัน
ความเศร้า ไม่สวยหรอก แต่มันงาม
.
ยังยืนยันที่จะเป็นผู้หญิงเขียนขอบตาสีดำ
และดูหนังของ เป็นเอก ต่อไป.
copyright © 2006 tinnakarn, All rights reserved