วันนี้ อยู่ดีๆ ก็นึกตั้งคำถามกับพระเจ้าขึ้นมา
ฝ่ามือทั้งสองประกบเข้าหา โอบกอดกันและกัน
แนบใบหน้าลงที่มือก้อนนั้น... เปลือกตาหลับลง
พระเจ้ารู้จักหนูดีแค่ไหนคะ? บอกได้ไหมคะว่าหนูเป็นใคร?
God, can you hear me? Please take me...
photo from sxc.hu
ระหว่างที่ยืนมองละอองฝน ยึดพื้นที่ไปทั่วผืนกระจกกว้าง
ฉันเห็นเงาร่างลางๆ ของตัวเองสะท้อนกลับ
ไม่นานมานี้ ฉันเพิ่งบอกใครคนหนึ่งไปว่า เรายังรู้จักกันน้อยมาก
และจนใจจะรู้ได้ ว่าฉันจะเป็นผู้หญิงแบบไหนในสายตาเขา
เขามองเห็นฉันผ่านอะไร... ตัวหนังสือในอาณาจักรสีดำสนิท
พ๊อกเกตบุ๊คของฉัน หรือจากนิตยสารที่ฉันทำ หรือนิทานของฉัน
หรือจากงานเขียนอีโรติกที่ฉันยกให้เขาดูเป็นตัวอย่าง
เขาไม่ทันรู้หรอก ว่าฉันสำหรับเขา มันคืออะไร
ครั้งหนึ่ง เคยมีคนกระตุ้นให้คิด ว่าฉันจัดเป็นผู้หญิงแบบไหน
"นิทานเด็กก็เขียนได้ อีโรติกก็เขียนได้"
ฉันก็ตอบเขาไปเหมือนทุกครั้งว่า ฉันเป็นคนโรแมนติก
อันที่จริง พวกเขาควรไปตั้งคำถามกับคนที่สร้างฉันขึ้นมามากกว่า
สร้างให้ฉันเป็นผู้หญิงแบบไหน...
ใยจึงร้องไห้ได้ แม้ในยามที่สุขล้น
....
ฉันอาจเขียนนิทาน ขณะที่เบียร์แก้วใหญ่วางอยู่ข้างมือ
น้ำสีทองพร้อมผุดพรายฟอง อาจย้อมวันวัยให้กลับกลายเป็นเด็ก
แต่มีใครเคยถามไหม ว่าฉันอยากเขียนนิทานให้ออกมาในรูปแบบใด
...ตุ๊กตาเก่าแก่ของเด็กหญิงคนหนึ่ง ถูกโยนทิ้งลงจากตึก ชั้นที่ 24
ด้วยข้อหาที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่จะนึกได้
ตุ๊กตาเก่าเก็บเกินไป และเจ้าของก็โตเกินควร...
ฉันไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสา ที่มองตุ๊กตาตัวนั้นด้วยรอยน้ำตา
กลับสะใจดี จริงๆ ควรผูกอดีตติดขา มัดความเศร้าไว้กับตัวตุ๊กตา
โยนมันลงมา ให้กระแทกพื้นพร้อมๆ ปุยนุ่น
ที่กระจัดกระจายออกจากตุ๊กตาตัวนั้นเสียด้วยซ้ำ
ฉันอาจหัวเราะร่าขึ้นมา ด้วยแววตาที่ไร้แววใด
เชิดใส่ความทุกข์ แล้วมองโลกในแง่ดีด้วยดวงตาที่เขียนขอบสีดำ
ยิ้มที่มุมปาก แล้วตะโกนดังๆ ใส่หน้าชีวิตขื่นๆ ว่าช่างแม่งมัน!
แล้วกระซิบบอกตุ๊กตา ว่าฉันขออภัย
ฉันไม่ใช่สีขาวสะอาดมานานนัก
: : : :
: : : :
ฉันลอยๆ มาหลายคืน หลายวันแล้ว
วานก่อน ขณะที่ฝ่าเท้าของท้องฟ้า ใกล้เหยียบเที่ยงคืนเข้าทุกที
เพื่อนที่อยู่ซอยเดียวกันลากไปเต้นรำอาบแสง อาบสี อาบควันบุหรี่
ฉันก็ผลุนผลันออกไปอย่างไม่ทันคิดถึงผลที่จะตามมาในรุ่งเช้า
หรือเอาแค่ขณะนี้ ความรู้สึกตอนนี้ เพลงที่ไหลวนในหูอยู่ชั่วเวลานี้
ถ้าฉันรู้จักวิธีแตะต้องอบายมุขอื่น ที่มากกว่าแอลกอฮอล์สักหน่อย
ฉันคงไม่ยอมอยู่กับร่องกับรอยให้เสียเวลาเปล่า
สติดีๆ ยังได้กลิ่นใครบางคนที่เคยประทับจูบลอยมาแตะจมูก
หรือขณะที่นิ้วรัวสื่อสารกับใครอีกคนทาง msn
ยังได้กลิ่นเค็มอ่อนๆ ของทะเลลอยมา
เป็นปลาได้ก็คงดี มิดหัวอยู่ในน้ำได้นานเท่าที่ใจต้องการ
เป็นนกได้ก็คงงาม กางปีกทะยานท่ามกลางฟ้าค่ำ แล้วชมดาว
เป็นปลา หรือเป็นนกดี... คืนนี้
: : : :
พระเจ้า! หนูไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร
พระองค์รู้ใช่ไหม ว่าหนูเป็นใคร หนูเกิดมาเพื่ออะไร
แล้วจะรักผู้หญิงแบบหนูไหมคะพระองค์?
copyright © 2006 tinnakarn, All rights reserved
