"Mama always says lifeis like a box of chocolate,

you never know what you gonna get."

ฟอเรสต์ กัมฟ์ กล่าวประโยคนี้ไว้นานปีแล้ว

วันนี้ กล่องช็อกโกแลตกล่องใหญ่ วางอยู่ตรงหน้าฉันอย่างเย้ายวน

คงมีแต่มวลอากาศในภายในกล่องเท่านั้นที่ล่วงรู้ว่า

เมื่อสองมือของฉันแกะแก้เชือกที่ล้อมรัดกล่องใบนั้น

เพื่อที่จะปล่อยให้ฝากล่องเปิดอ้าอย่างอิสระ

ฉันจะพบเข้ากับช็อกโกแลต 'ความรู้สึกใด'

photo by milos

นักร้องหนุ่ม แห่ง Tattoo Colour อดทนร้องเพลง รอยจูบ

ให้ฉันฟังผ่านทาง itune ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบในค่ำคืนนี้

แต่ดูเหมือนสุ่มเสียงของเขาจะไม่เคยแผ่วแรง

ท่วงจังหวะที่ผสานจากเครื่องดนตรีหลากชิ้น ก็ดูไม่มีทีท่าล้าเหนื่อย

แถบสีเขียวขยับเพิ่มปริมาณเพียงก้าวเขยิบ

อยู่ภายใต้ชื่อเพลงเดียวกันกับที่ฉันฟังวน

บทเพลงกำลังถูกส่งผ่านไปยังคู่สนทนาฝั่งตรงข้าม

ที่กำลังประจัญตัวหนังสือกันทาง MSN

เพลงที่เอ่ยความนัยอย่างตรงไปตรงมา

ว่า.. 'รอยจูบของเธอนั้น ฉันเคยลืมเสียที่ไหน

วงแขนที่เราต่างคล้องกายกันและกัน ฉันก็ยังเผลอฝันถึงมันอยู่'

ฉันมิได้ตั้งใจจะสื่อความหมายใด เพื่อให้ใครอีกคนตีความ

แม้ผู้ที่กำลังตั้งตารอรับบทเพลงที่สมบูรณ์พร้อม

เขาจะคือ 'คนเก่า ในวันก่อน' ก็ตามที

คนที่เราต่างเคยมีช็อกโกแลตรสจูบมอบให้แก่กัน

....

ฉันเพียงอมยิ้ม เมื่อเราได้หวนกลับมาสนทนากันอีกครั้ง

ถ้าตัดความทรงจำอันดีออกไป

เราก็เพียงมิตรที่ยิ้มได้เมื่อเห็นข้อความทักทาย

จากคนที่เราเคยมีใจคบหาด้วย

มิตรที่ไม่ได้รอให้ใครต้องหันกลับมาหาใคร

และไม่ได้ตั้งใจชวนกันปัดฝุ่นทบทวนคืนวันดีๆ ให้ปัจจุบันสั่นคลอน

ฉันชอบความรู้สึกแบบนี้

ความรู้สึกที่รู้ว่า เราจะไม่โกรธ ไม่เกลียด เมื่อมีคนไม่ได้ดังใจหวัง

และเราจะให้อภัยตัวเอง เมื่อพบว่า ฉันนี่ล่ะที่ทำให้อีกคนต้องร้องไห้

ความรักที่สมหวัง หรือผิดหวังไม่เห็นมีตรงไหนที่ยุ่งยาก

มนุษย์เองต่างหากที่พากันผูกเงื่อนซับซ้อน

แล้วพาลทรมานเมื่อคลี่ปมไม่ออก แก้ขมวดไม่ได้

ระหว่างเราก็เช่นกัน...

ถ้าฉันจะขอใช้ความทรงจำที่มีเธอให้เป็นประโยชน์บ้าง

ฉันก็แค่อยากหยิบเอาค่ำคืนที่เรามีเสียงหัวเราะให้กัน

หรือบ่ายวันที่จูงมือกันวิ่งหลบฝน มานั่งรำพันถึง

เพียงเท่านั้น ก็อยากจะขอบคุณเธอสักพันครั้งแล้ว

ช็อกโกแลตกล่องนี้ แม้ตอนนั้น

ยังไม่รู้ว่ารสชาติในหยดสุดท้ายของมัน

ก่อนจะไหลลงสู่ลำคอ เป็นอย่างไร

แต่เชื่อเถอะ ว่ามันไม่ได้หวานเสียจนให้โหยหาจนเกินไป

และไม่ขมขื่น กระทั่งฉันนั่งนอนคิดถึงเธอไม่ลง

: : : :

: : : :

การได้ส่งเพลงที่ฉันชอบฟังเอามากๆ ในช่วงนี้ ให้คนที่เคยรู้สึกดี

ก็พอจะลบความกระวนกระวายใจบางส่วนของฉันไปได้

ความวุ่นวายอันเกิดจาก เมื่อเหลือบมองดูข้างกาย

ไม่รู้ใครสรรหากล่องช็อกโกแลตงามๆ มาวางล่อไว้เข้าอีกแล้ว

อันที่จริง แม้มันไม่ดึงดูดใจในแว่บแรกที่ได้สบตา

แต่จะด้วยสมองสั่งใจ แล้วใจไหว้วานกาย

หรือทั้งหมดทั้งมวล หัวใจฉันเล่นแผลงๆ ล้วนๆ ก็ไม่รู้

ที่รุกเร้าให้ลองท้าทายตามคำกล่าวของ ฟอเรสต์ กัมฟ์ ดู

หรือหากถ้าเจ้าของช็อกโกแลตกล่องนี้จะพอรู้สึกตัว

หากรู้ล่วงหน้า ว่าถ้าสองมือของฉันแง้มฝากล่องดู

จะพบว่าแต่ความว่างเปล่าอัดแน่นข้างใน

ไม่มีแม้แต่หนึ่งเรื่องราวให้ฉันเก็บไปคิดถึงในวันพรุ่ง

ก็อยากวอนขอให้คุณยกกล่องใบนี้กลับไปเสียเถิด

และกรุณาทำใจให้เชื่อเถอะ

ว่าฉันอ่อนไหวกับกลิ่นและรสของช็อกโกแลต มากกว่าที่คุณคิด