"สุขสันต์วันเกิดนะ ตินกานต์"
*โปสการ์ดจากบ้านปายนา ของพี่ปัน
ต่อไปนี้ ฉันจะขอขอบคุณล่ะนะคะ ใครที่คิดว่าตนมีคุณูปการต่อชีวิตฉัน เชิญค่ะ
- ขอบคุณพระเจ้า ที่สร้างหนูขึ้นมา
- ขอบคุณ คุณน้อย คุณแมว และคุณเอมความรักของพวกคุณ ที่คุณอ้อมได้รับมาตลอด 24 ปี มีค่าล้นพ้นนะคะ
- ขอบคุณ คุณไผ่ กับทองหยิบถ้วยเล็กๆ ปักเทียน 1 เล่ม ภายในห้องเล็กๆ กับคนสองคน... คำอธิษฐานของหนู
- ขอบคุณโอปอล์ เธอคือคนแรกของวันที่ 17 ที่ส่งแมสเสจมาอวยพรวันเกิดให้เรา
- ขอบคุณ พี่เอ้ ศศิธร พี่คือคนที่ 2 ที่ยิงแมสเสจ Happy Birthday มาให้
- ขอบคุณเตย คนสุดท้ายของวันที่ 17 ที่โทรมาอวยพรวันเกิด
- ขอบคุณพี่ปิ๊กกี้ของหนู (ผู้หญิงที่พยายามสวยเลือกได้)พี่ส่งแมสเสจมาว่าดีใจที่โลกใบนี้มีอ้อม แล้วพี่รู้ไหมว่าโลกใบนี้ที่มีพี่ด้วย มันน่าดีใจมากกว่าเท่าไร... รักพี่
- ขอบคุณพี่โอ๋ของหนู (ผู้หญิงที่พยายามไม่สวยจนท้อ) พี่ส่งแมสเสจมาว่ายินดีต้อนรับเข้าสู่สมาคมตีกาแห่งประเทศไทย แหมพี่ พยายามหาแนวร่วมเหลือเกิน แต่อ้อมคงไม่ร่วมด้วยช่วยแก่ในตอนนี้ล่ะ อีกหลายปี กว่าจะตามรอยตีนกาของพี่ทัน คิดถึงเธอมั่กๆ รู้ป่าวเจ๊... รักพี่
- ขอบคุณพี่เอ้ สุภาภรณ์ ผู้หญิงที่ปลุกความฝันทั้งหมดทั้งมวลของอ้อมขึ้นมา
- ขอบคุณเปิ้ล เพื่อนสมัยเด็กที่กอดคอเติบโตมาด้วยกัน
- ขอบคุณเพื่อนๆ ประถม มัธยมต้น มัธยมปลาย และมหา'ลัย ทุกคน โดยเฉพาะพวกแกนะ อ้อ กบ จ๋า จิ๊ก แนน ดาว ดา กานต์ มุก และหนู
- ขอบคุณ บาส เกด และเจ้าเจี๊ยบ อาจหายหน้าหายตาไป แต่มิตรภาพที่เราร่วมสร้างขึ้นมา เชื่อดิ่ ว่ามันจะไม่ขาด
- ขอบคุณเพื่อนๆที่เคยร่วมเล่นดนตรี และร้องเพลงด้วยกันทุกคน
- ขอบคุณเจ้านายทุกท่าน และผู้ที่หยิบยื่นโอกาสในการทำงานมาให้ โดยเฉพาะ พี่อุ้ม สิริยากร เพราะหนูฝันอยากทำงานกับนิตยสารของพี่มานานแล้ว
- ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ที่ออฟฟิศ ทั้งที่ผ่านมา และที่ประจำการ ณ ปัจจุบัน
- ขอบคุณแกเป็นพิเศษนะออยลี่ ไม่มีแกที่ออฟฟิศสักคน แล้วฉันจะเล่นเป็นเด็กกับใครวะ
- ขอบคุณมิตรรักนักอ่านทุกคน ที่ติดตามผลงานของตินกานต์มาโดยตลอด
- ขอบคุณใหญ่ เหม่ง พี่จิ กับความทรงจำมากมาย
- ขอบคุณโน้ต ที่ทำให้ครั้งหนึ่ง เราแต่งเพลงที่มีความหมายขึ้นมาได้
- ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆที่แวะเวียนเข้ามาในบ้านหลังเล็กๆ หลังนี้ (ไม่ได้เอ่ยชื่อ แต่เราหมายถึงทุกๆคนจริงๆนะคะ)
- ขอบคุณเป็นพิเศษสักเล็กน้อย กับโอปอล์ (อีกทีละกัน)และพี่หนม... ตา & ยาย ของไอ้เปา
- ขอบคุณ คุณให้ความรักเดินทาง เขาคือคนที่ช่วยเราทำบล็อกในช่วงแรกๆ, คุณ Lonly Syndrome เขาหาโค้ดเพลงมาให้, พี่จั่นเจา คนนี้มาส่งความคิดถึงให้เสมอ และ คุณคนไม่มีหัวใจแต่คนนี้...ไม่มีอะไรต่อท้าย
- ขอบคุณ นวพล...... (ตอนนี้เธอไปวิ่งเล่นซะไกล เอาไว้เธอกลับมาเมื่อไร เราค่อยบอกนะ ว่าทำไมถึงต้องขอบคุณเธอ)
- ขอบคุณหมีทู่ ฉันรักแกฉิบเป๋งเลยว่ะ แกเป็นเพื่อนซี้ที่มีชีวิตสำหรับฉัน รู้ไว้ซะ
- ขอบคุณทุกๆคน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ทุกๆเรื่องราว ทุกๆเหตุการณ์ ทุกๆวัน ทุกๆคืน ทุกๆความรู้สึก ทุกๆลมหายใจ
: : : :
แม่เคยสอนไว้ว่า คำว่าขอบคุณ และ ขอโทษ ควรพูดให้ติดปากเข้าไว้ แม้จะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย วันนี้ ฉันจึงมาขอบคุณดังเช่นที่เห็น (ส่วนขอโทษ ฉันขอระลึกไว้ในใจนะคะ หวังว่าทุกคำขอโทษจะมีพลังมากพอให้เปลี่ยนเป็นคำว่าให้อภัยซึ่งกันและกันไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายผิด หรือไม่ผิดก็ตาม)
ขอบคุณ ตินกานต์... เธอคือดอกหญ้าที่กำลังเติบโต.
