ตัวหนังสือของฉันเป็นสีเทาได้แค่ข้ามคืนเดียว
เหมือนกับแลกสีกันกับใครอีกคนหนึ่ง
ตัวหนังสือของเขาเคยเป็นสีเทา กลับกลายเป็นสีชมพู
ของฉันที่เคยชมพู ปรับเปลี่ยนเป็นเทาไปได้
และวันนี้มันคงจะยังเหมือนเดิม หากถ้า มิใช่ว่า กุมภา มาถึงแล้ว
photo by tinnakarn
ฉันนัดแนะกับพี่ปิ๊กไว้ว่า เราจะงดออนไลน์ใช้ตัวหนังสือคุยกันสักพัก
เพื่อเป็นการพักชีวิต และทบทวนในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์กับใจ
"แล้วทำไมวันนี้ออนไลน์" พี่สาวถาม
"เพื่อที่จะได้รู้ว่าพี่ก็ออนไลน์ไง" ฉันตอบ
แล้วพี่ปิ๊กก็เอ่ยปากเตือนฉัน "เพราะนี่เดือนกุมภาแล้วนะ"
เฮ้! อ้อมลืมไปเลยพี่ มิน่า ใจมันพองโตพิกล
: : : :
ฉันรักเดือนกุมภามากที่สุด ในทั้งหมด 12 เดือน
หนึ่งคือ พระเจ้าส่งฉันมาเป็นของขวัญให้แม่ในเดือนนี้
สองคือ เป็นเดือนที่เจียมตัวมาก เพราะมันรู้ว่าตัวมันเล็กแสนเล็ก
สามคือ สีชมพูและแดงจะปาดป้ายละเลงเต็มเดือนนี้ เป็นสีที่สวยมาก
และสี่ มีคนดีๆ รอบตัวฉัน จะอายุเพิ่มมากขึ้นในเดือนนี้มากมาย
พี่ปิ๊กคนหนึ่งล่ะ...
พี่ที่ฉันจะจับมือกันหารสองความทุกข์ คูณสองความสุขเสมอ
นวพล...
คนที่กำลังจะหายไป 15 วัน(อย่าลืมตู้ไปรษณีย์นะเธอ)
อุย...
คนที่มาแบ่งสีชมพูของฉันไป และฉันก็ยืมสีเทาของเขามา
"มีแต่คนดีๆ เกิดในเดือนนี้" คำพูดพี่ปิ๊กเขา
ใช่พี่... พี่คือคนดีมากๆ ในชีวิตหนู
: : : :
เพลงทำนองและคำร้องเดิมๆ ส่ายสะโพกโยกตัวเวียนวนอยู่ในหูฉัน
เป็นเพลงที่ฉันฟังแล้วอารมณ์ดีทุกครั้ง
และอยากแหกปากร้องตามดังๆ
อีกหยิบวิกมาใส่เล่นกัน แล้วขำกันเองภายในห้องทำงาน
วิกผมสั้น บ๊อบเทตามกระแสฮิต หน้าม้าเต่อๆ
อยากตัดจริงเหมือนกันนะ แต่หน้าคงอ้วนๆ บวมๆ ขึ้นเยอะ
และฉันก็ยังอยากรวบผม มัดจุกไว้ข้างหลังอยู่
ความสุขมันปั้นสร้างกันง่ายแค่นี้ กับอีแค่ ใส่วิก และ ยิ้ม
ไม่กล้าเอารูปใบหน้าตัวเองขณะสวมวิกมาลงประจาน ณ ที่นี่
แต่ก็มีบุคคลที่ได้เห็นไปแล้ว และวิจารณ์ไปต่างๆ นานา
ขอบคุณทุกเสียงตอบรับค่ะ
