แดดกลับมาส่องสว่างอย่างอยู่รอดปลอดภัย
หลังจากฟ้าบริโภคแสงแดดจนพุงกางมาสองวันเต็ม
ฉันตัดสินใจหายหน้าจากออฟฟิศในวันนี้
เพื่อที่จะหมกตัวอยู่แต่ในห้อง เปิดคอมฯ แล้วทำงานที่อยากทำ
อีกรอเวลาเดินทางเมื่อฟ้าค่ำ ที่ยามนั้น สายแดดจะสลายตัว...
photo by Thomas Hawk
สปาเกตตี้เย็นชืดอยู่ในตู้เย็นมาข้ามคืน
ฉันแกะฝากล่องออกมากินทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ผ่านการอุ่น
"กินเย็นๆ นี่ล่ะ ชื่นใจดี" นี่คือมุกของพี่โอ๋
ที่มักขุดมาพูดทุกครั้งที่ฉันกินอาหารโดยไม่อุ่นให้ร้อน
คิดถึงพี่โอ๋จัง ที่นิวยอร์ก (บุรี) เป็นไงบ้างพี่
ที่นั่นมีแกงส้มแช่เย็นให้กินบ้างหรือเปล่า
กลับมาลานเอนกประสงค์ได้แล้วนะพี่นะ
พี่ปิ๊กเขาเงิ๊กๆอยู่ เราต้องเงี่ยงและแง่งแล้วพี่
(ขออภัยที่อ่านแล้วอาจไม่เข้าใจ
อย่าเข้าใจเลย มันไม่เหมาะควรเท่าไรนักหรอก)
: : : :
ขณะนี้หน้าจอคอมพิวเตอร์บอกเวลา 12.12
เพลงกังวานหวานทั่วห้องสำหรับผู้ฟังเพียงหนึ่งเดียว
เราจะหายจากกันไปเพียง 5 วัน
คงไม่ทันให้ความคิดถึงได้ทำงาน
ฉันหมายถึงทุกสิ่งอย่างที่รายรอบฉันอยู่ในห้องนี้
ตู้ไปรษณีย์ ต้นไม้ ดอกไม้ หนังสือ วิทยุ ทีวี และmsn
: : : :
รอดื่มกินสายแดดจาก... ปาย
