ฟ้าสาดสีเทา เกลี่ยให้ทั่วร่างทั่วผืนตนเอง
แล้ววางสำลีสีมอซอกระจุกหนาๆ ไว้ตรงนั้นตรงนี้
ฉันก้าวเท้าในจังหวะปกติบนฟุตบาท มุ่งหน้าสู่ออฟฟิศ
น้ำหยดหนึ่งหมุนคว้างลงตามแรงดึงดู ทิ้งสัมผัสที่ปลายจมูก
ฉันเงยหน้ามอง จึงพบว่า ฟ้าเล่นแผลงๆ เข้าทุกที
: : : :
ฝนหลงฤดูอีกแล้ว ฝนในหน้าหนาว
นึกห่วงกระโปรงตัวโปรดที่แขวนตากไว้ที่ระเบียงห้อง
แต่กับต้นไม้กระถางจ้อยที่ตั้งเรียงรายอยู่เบื้องล่าง
คงเริงร่าได้ใจกับการหลงมาของฝนในวันนี้
ทว่าถ้าตัดเรื่องกระโปรงออกไป
ฉันว่ามันก็เป็นวันจันทร์ที่ดูเข้าท่าเข้าที
ฉันได้ฟังเพลงเพราะๆ แต่เช้า จากดีเจใจดี
นั่งอยู่ที่โต๊ะตัวนี้ ก็เพียงเอียงตัวให้พ้นจากกองหนังสือ
ฉันก็จะพบได้กับโลกเบื้องนอกที่อาบน้ำฝนกันเย็นฉ่ำ
อีกเป็นวันจันทร์ที่ msn ทำงานอย่างแข็งขัน
เพราะฝนตกหรือเปล่าไม่รู้ จึงพากันเข้ามามากมายเช่นนี้
จนต้องบอกปัดไป ไม่ใช่ไม่อยากคุย แต่ขอทำงานก่อนนะคะ
นั่นเอง ก่อนเข็มนาฬิกจะเดินทางสู่เลข 12
ฉันจึงได้ส่งงานไป 2 คอลัมน์
: : : :
เฮอจินโฮ ทำหนังเรื่อง April Snow
นางเอกของเรื่องเปรยกับพระเอกว่าอยากให้หิมะมาตกในเดือนเมษา
"แต่มันคงเป็นไปไม่ได้" เธอสรุปความปรารถนาของตน
ฉันไม่เคยคิดไกลถึงเพียงนั้น
เอาแค่ฝนตกฝ่าความหนาว หรือฝนสาดดับความร้อน
ฉันก็พร้อมจะยินดียินร้ายไปกับมันแล้ว
หากวันไหนหิมะตกผิดที่ผิดทางขึ้นมา
ฉันว่า... ฉันต้องเพ้อไปไกลแน่ๆ ไกลแบบไม่มีวันตกด้วย
นี่ล่ะนะ พวกอารมณ์แปรปรวนตามฤดูกาล
จะว่าไป ไม่เห็นมันมีแก่นสารอะไรเลยจริงๆ.
: : : :
