ความเศร้าเป็นโรคติดต่อได้ไหม?
แล้ววันนี้ ฉันก็พบว่ามันติดต่อกันได้
โดยไม่จำเป็นต้องมองตา หรือสัมผัสมือกัน
ใครคนหนึ่งอาการหนัก เปิดเพลงปลุกระดม...
เสียงเพลงไหลเวียนทั่วห้องกองบรรณาธิการของเรา
เพลงใหม่ เพลงเก่า ที่ล้วนอัดแน่นด้วยถ้อยประโยคแสนเศร้า
ทำนองโอดครวญ ชวนเรียกน้ำตา และใจไหวๆ
ทั้งความรักไม่สมหวัง, จากกันแต่ฉันยังคิดถึงเธออยู่,
เธอคล้ายจะปันใจให้ใครอีกคน, ความรักที่ดำรงอยู่อย่างทุกข์ทน
หรือเราสองคนรักกัน แต่อ้อมแขนไม่อาจกอด
จากคนหนึ่ง สู่คนหนึ่ง แล้วเราทุกคนก็ด่ำลึกลงไปในเสียงเพลง
ฉันเองที่มีความสุข ภูมิคุ้มกันยังสู้ไม่ไหว
ความเศร้าแพร่เชื้อ แล่นแปล๊บสู่หัวใจ
ขณะยิ้ม ก็อยากจะร้องไห้ไปด้วย
พี่คนหนึ่งเพิ่งทะเลาะกับแฟน พี่อีกคนรักคนที่รักไม่ได้
พี่อีกคนแฟนอยู่ไกลถึงอีกซีกโลก และดูเหมือนจะเปลี่ยนไป
และเพื่อนคนหนึ่งเพิ่งเลิกกับคนรัก ถึงขั้นต้องลุกออกไปตั้งสตินอกห้อง
เวลานักเขียนเขาเศร้า มักหนักหนานะ
หรืออาจไม่ใช่ ฉันก็แค่เอาตัวเองเป็นมาตรฐาน
อย่าถือสา...
ฉันไม่มีอะไรเลย ทุกอย่างย่ำอยู่กับที่
แล้วใย...?
ความเศร้ามันร้ายกาจ ไม่มีสัญญานบอกเตือนล่วงหน้า
มันซึมเข้ากระแสเลือด แค่นั้น เราก็อาจตายได้ในไม่ช้า
ช่วยฉันที อย่าให้ฉันต้องเศร้าไปพร้อมกับพวกเขาเลย
เถอะนะ... ความรัก
..................................................................
- พักนี้ออกกำลังกายบ่อย เข้าคลาสเต้น
แม้น้ำหนักจะยังไม่กลับมาเท่าเดิม
แต่ก็รู้สึกรักตัวเองจัง
- งานเล็กกว่าภูเขานิดเดียว
บางคอลัมน์ถูกสั่งให้ทำ แต่ใจไม่อินเท่าไร
เอาเถอะ... ทำก็ทำ
- คำอธิษฐานของฉัน
ขอบคุณสำหรับเสียงกีต้าร์ในคืนนี้
ชอบร้องเพลงกับเธอจัง
