ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน... ฝนโปรยลงมาจากฟ้าสีดำ
"ร้อนมา 2 - 3 วันแล้ว นี่จะเป็นฝนช่วงสุดท้ายที่ตก
แล้วจะเข้าหน้าหนาว"
คนที่นั่งข้างๆอธิบายความ
อย่างที่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน
แต่ถ้าลมหนาวจะมาแล้วจริงๆ
ฉันก็พร้อมรับ...
คงไม่หนาวเกินใจทนนัก
ฉันมีอุ่นไอให้อิงแล้วนี่นะ
................................................................
photo by zirzuki
ไม้กายสิทธิ์วาดว่ายอยู่กลางอากาศ
ขึ้นลงเป็นจังหวะ ดังถูกซักซ้อมหลายแรมปี
มนตร์ล่องหนเสกสร้างพลังแห่งดนตรีตระหง่านขึ้น
แต่ละเครื่อง แต่ละตัว แต่ละชิ้น
ผสานมือกันลอยอวลขึ้นเหนือทุกสิ่งอย่าง
วิ่งตรงเข้าสู่โสตการรับรู้ของผู้ฟัง
โน้ตแต่ละตัว เปล่งท่วงทำนองดั่งมนตร์ขลัง
เส้นสายไวโอลินของเด็กสาวผมยาวเคลื่อนสั่น
แล้วเมโลดี้แรกของ Seasons Change ก็ปรากฏ
ถึงตอนนั้นเอง น้ำตาฉันไหล อย่างสาบานได้ว่าไร้การดัดจริต
ย้อนนึกไปถึงวันวัยนั้น ที่ฝันเปี่ยมอยู่ในชีวิต
ที่ต้องหอบฝันวิ่งฝ่าหลายฟ้าหลายฤดู
เพื่อวันหนึ่งจะไปถึงจุดหมายที่ฝันนั้นเป็นอยู่สบายดี
"อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวด
ก็คงไม่ซึ้ง ถึงความสุขใจ"
ฉันดูหนังเรื่อง Seasons Change แล้วนึกขอบคุณ
ที่โลกนี้มีความฝันให้เด็กๆได้ฝัน
(ฝัน ที่หมายถึงความตั้งใจที่จะ 'เป็น' หรือ 'ทำ' ในสิ่งที่ตนรัก)
ขอบคุณความพยามทั้งหมดทั้งมวล
ที่ช่วยพยุงให้เด็กเหล่านั้นปั้นฝันของตนขึ้นมาได้
"ถ่ายใหม่นะ เราอยากได้ A ที่หนึ่งน่ะ"
เธอขะยั้นขะยอเพื่อนชาย
ให้ช่วยบันทึกภาพเธอสีไวโอลินอีกครั้ง
เพื่อแก้ไขให้การเล่นนั้น 'ดี' กว่าครั้งเก่าที่ 'ดีแล้ว'
"ไม่เบื่อหรือไง ที่ต้องนั่งคอยนานๆอย่างนี้"
เขาเอ่ยถาม
ขณะที่ทั้งคู่รอจังหวะ ที่จะได้เล่ยเครื่องดนตรีของตน
ซึ่งอาจเพียงไม่กี่ครั้งในเพลง-เพลงหนึ่ง หรือไม่ก็เพียงหน
"ไม่เห็นต้องได้เล่นเลย แค่ฟังก็รู้สึกดีแล้ว"
เธอตอบได้ใจความ
ฉันเชื่อว่าเรา - ที่เคยฝันจะเป็นหรือทำอะไรสักอย่าง อย่างบ้าคลั่ง
ล้วนต้องเคยพบกับหนทางที่ยากลำบากเกริ่นเริ่ม
คล้ายสูตรสำเร็จของโลก ที่ถ้าใครพยายามแล้วจึงบรรลุผล
บางคนสำเร็จเพราะได้เป็น 'สิ่งนั้น' ในอันดับต้นๆ
และอีกบางคน อาจมองว่าตนสำเร็จแล้ว
เพียงแค่ได้ทำในสิ่งที่ตนเองรัก
เด็กหญิงคนหนึ่งในเรื่องเป็นอย่างแรก
และเด็กผู้หญิงอีกคนเป็นอย่างหลัง
ทว่าทั้งสองสถานะนั้น ฝันมีคุณค่าไม่ต่างกัน
ที่พร้อมเหน็ดเหนื่อยกันนั้น ก็เพราะ 'รัก'
ฉันยังคงร้องไห้ ขณะบทเพลงบรรเลง
คิดถึงแดดนั้น ฝนนั้น หนาวนั้น
ที่ฉันต้องฝ่า-กว่าจะมาถึงจุดที่ฝันเป็นรูปเป็นร่างได้
อากาศที่เปลี่ยนแปลงบ่อย
จึงมิได้มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของรักเพียงอย่างเดียว
วัยที่ฝันกำลังรุ่งโรจน์ อากาศที่แปรปรวนย่อมสร้างผลกระทบได้
แดดร้อนจัด ฝนกระหน่ำหนัก หนาวสะท้านสั่น
คนที่รักษาฝันของตนไว้ไม่มั่น อาจพบปัญหาเข้าสักวัน
ไม่ฤดูใดฤดูหนึ่ง ใครคนนั้นคงต้องยอมแพ้ให้แก่ฤดูกาล
แต่มันจะเป็นเช่นนั้นมิได้เลย
ถ้าเรามีภูมิคุ้มกันให้ความฝันของเราอย่างดี
...................................................................
- ที่รัก ขอบคุณที่เธออยู่กับฉันในทุกฤดูกาล
- พี่ปิ๊ก ข้อความข้างล่างนี้ของพี่
"อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยได้ แต่อย่าให้ฝันเปลี่ยนแปลง"
