ผ้าม่านสีชมพูเข้มกางผืนบดบังแสงสว่างยามบ่ายแก่ไม่ให้เล็ดลอดเข้ามาในห้อง เตียงนอนยังสงบนิ่งมาตั้งแต่ช่วงสายของวัน ฉันผลักบานประตูให้สนิทเข้ากับวงกบ ปรากฏแสงอันน้อยนิดที่ลอดผ่านระหว่างช่องประตูและพื้น ทันที ฉันทิ้งตัวลงบนที่นอน หมอนข้าง ผ้าห่ม ถูกกวาดเข้ามารวมอยู่ในอ้อมกอดของฉัน เพดานห้องยามไร้สีสันไม่น่ามองเท่าไรนัก หวนคิดถึงคอลัมน์ที่เพิ่งส่งไปเมื่อบ่าย คิดเลยไปถึงอีกสองคอลัมน์ที่วางท่าคอยอยู่ในวันพรุ่ง อยากแงะสมองออกมาดูรอยหยักนัก จะมีแต่เรื่องงาน งาน และงาน อยู่ในทุกซอกทุกหลืบหรือเปล่า
ห้องยังมืดอยู่ดวงตาปรับสภาพจึงมองคล้ายเหมือนใครเมตตาส่องไฟบางๆไว้ทั่วห้อง แล้วภาพในจอก็โลดแล่น ขณะที่ผ้าห่มและหมอนข้างห้อมล้อมร่างของฉันที่นอนนิ่ง และทิ้งสายตาค้างไว้ที่จอสี่เหลี่ยมนั้น
เธอเปล่งปลั่งไปทั้งร่าง หน้าตาผิดกับคนป่วยที่อยู่ในอาการโคม่า เขาดูแลเธอเป็นอย่างดี ไม่เคยปล่อยเล็บมือทั้งสิบของเธอให้แห้ง หน้าตาไม่เคยทิ้งให้แล้งสีสัน ผิวพรรณมีน้ำมีนวลด้วยได้ครีมบำรุงผ่านทางฝ่ามือของเขา เขาพูดคุยกับเธอราวกับสติสัมปชัญญะของเธอยังอยู่ครบถ้วน แน่นอน ไม่เคยมีถ้อยคำตอบโต้ใดหลุดออกจากปากเจ้าหญิงนิทราที่หลับมาตลอดหลายแรมปี แต่เขาได้ยิน แม้ฉันจะไม่ได้ยิน คุยกับเธอสิ คุณต้องคุยกับเธอ
เสื้อผ้าอาภรณ์ถูกปลดออกจากร่าง เมื่อเขาต้องเช็ดตัวและนวดให้เธอ ร่างเปลือยเปล่าทอดกายอยู่ตรงหน้า เขาหลงรักเธอมาเนิ่นนานเหลือเกิน นับตั้งแต่ร่างนั้นยังสามารถเคลื่อนไหวอยู่บนปลายเท้าได้ด้วยซ้ำ ตอนนี้เธอขยับไม่ได้แม้ปลายนิ้ว แต่เขาอยากเขยื้อนเธอ อยากเข้าออกในร่างกายเธอ
ทรมานแทบต้องกลั้นลมหายใจ เมื่อหญิงที่เขารักตั้งครรภ์โดยที่เธอไม่รู้ตัวว่ากำลังมีอีกชีวิตสร้างเลือดสร้างเนื้ออยู่ในท้อง ไม่รู้แม้กระทั่งเขาเป็นคนปล่อยเชื้อนั้นเข้าสู่รังไข่ และไม่รู้ด้วยว่า เธอไปรักเขาเข้าตอนไหน ไม่สิ เธอไม่เคยรักเขา เขารักเธออยู่ฝ่ายเดียว
อยากตบหน้าคนฉวยโอกาสเช่นนี้สักฉาดใหญ่ๆ แต่การรักข้างเดียวโดยไม่มีโอกาสได้เผยใจก็น่าเห็นใจ คนที่รักใครข้างเดียวเสียสติไปแล้ว เมื่อสบโอกาสสำคัญ... ความรักจำพวกนี้ ฉันมักรู้สึกยินดียินร้ายกับมันเกินความจำเป็นเสมอ
วันเสาร์:
สัมภาษณ์พี่แก๊ป (แฟนพันธุ์แท้หนังเกาหลี) กินเวลาเกือบชั่วโมง เครื่องอัดเสียงเกเร ไม่เก็บบันทึกคำพูดของเขาสักคำ สัมภาษณ์ใหม่อีกครั้งในเย็นวาน และเสร็จสิ้นไปด้วยดี หลังจากภาวนากับพระเจ้า
คอนเสิร์ตของ FAT Radio ได้คะแนนใจไปจากฉันเต็มๆอีกเช่นเคย ความรักลอยอวลอยู่ตรงนั้นตรงนี้ อย่างที่มองไปทางไหนก็เห็น คนรักที่ออกมาร่วมเซอร์ไพรส เพลงรักที่ผิดฝาผิดตัวแต่เราให้อภัยได้ด้วยลีลาของทั้งคู่ แฟนคลับที่กลายเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจ และนักร้องหนุ่มที่กุมมือแฟนสาวนั่งฟังเพลงจากเพื่อนซึ้ของตน พี่บี เครสเชนโด เขินน่ารักได้ใจ พัดชาและพี่น้อย (วงพรู) ในเพลง 'พอ' ทำให้ฉันยิ้มได้ตลอดเพลง เบน ชลาทิศกับเพลง 'ทำไมต้องเธอ' ที่ร้องแซว คิว (วงฟลัว) และแฟน เรียกเสียงกรี๊ดจากคนที่กรี๊ดไม่เป็นอย่างฉันได้หนึ่งครั้ง แล้วยังเสียงเปียโนพริ้วๆ สลับคึกๆ จากพี่หนึ่ง ที่ฉันปรบมือให้นานหลายนาทีอีกเล่า
สวนลุมไนท์ฯใยสวยเป็นพิเศษ จะใช่เหตุผลเดียวกับที่ฉันเป็นอยู่หรือเปล่า
วันอาทิตย์:
เข้าออฟฟิศยามคนร้างตา จัดโต๊ะทำงานเสียเรียบร้อย มือเปื้อนฝุ่นที่เกาะจับตามคอมพิวเตอร์ กระดาษกองใหญ่ กล่องใส่ปากกา ปัด เช็ด จนสะอาดเอี่ยม คล้ายพนักงานใหม่ที่เพิ่งเริ่มงานวันแรก แต่แล้วมันก็ให้ความรู้สึกที่ดีอย่างบอกไม่ถูก ฉันมีโลกส่วนตัวเล็กๆ ที่ไม่อนุญาตให้ใครเข้าออกโดยไม่เอ่ยคำขอมายังฉัน
วันจันทร์:
รับรู้เรื่องราวน่ากุมขมับของน้องร่วมออฟฟิศ ร้ายแรงจนพี่ๆบางคนเกินจะมีเมตตาให้ได้ นึกสงสารระคนไม่อยากยื่นมือเข้าไปวุ่นวาย แต่เสียดายอนาคตของน้องคนนี้ เชื่อว่าจิตใจดีๆยังมีอยู่ แต่ทำไมน้องถึงเอาด้านเสียๆ ปาใส่คนอื่น
รวมถึงความนับถือที่เคยมีต่อพี่ที่ร่วมงานด้วยอีกคน ทำไมช่างมองโลกของผู้อื่นในแง่ร้ายจัง มองเอาเองและพูดเอาเองโดยที่ไม่ถามไถ่ถึงความเป็นจริง เวลาเราพูดคุยกัน ขอเวลาให้หนูวิ่งไปหยิบหน้ากากมาใส่คุยกับพี่ก่อนได้ไหม
วันอังคาร:
เข้าออฟฟิศเขียนคอลัมน์ที่เจ้านายเพิ่งเปิดขึ้นใหม่เพื่อฉัน ไม่น่าเชื่อ ฉันใช้เวลากับมันถึง 3 ชั่วโมง ก่อนจะส่งต้นฉบับอย่างปลื้มอกเปรมใจถ้าไม่รักกันจริง คงไม่ทุ่มเทเวลามากปานนี้เสียให้เหนื่อย รู้ไว้เถิดเธอ ฉันรักและเอ็นดูเธอเหลือเกิน พร้อมไหมที่จะกอดคอหัวหกก้นขวิดไปด้วยกัน
ฉันเพิ่งดูหนังเรื่อง Talk to Her จบเมื่อครู่นี้ และฟ้ากำลังเปลี่ยนฉากเป็นยามเย็นเข้าทุกทีๆ
Oh!Wednesday,give me a happy day, please.
