จะว่า 'รู้สึกดี' ดีหรือเปล่าไม่รู้ ถ้าหนังสักเรื่องจะทำให้ฉันอดคิดถึงเธอขึ้นมาไม่ได้ คงเป็นเพราะ ในวันที่เรายังเป็นใครของกันและกันอยู่ เรามักจะชวนกันไปดูหนังดีๆอยู่บ่อยครั้ง เราเดินเข้าออกโรงหนัง House, Lido หรือไม่ก็ Siam เป็นว่าเล่น นั่นปะไร... ฉันจึงไม่แปลกใจเลยว่า เหตุใดฉันจึงรู้สึกหวิวๆในใจ เมื่อเท้าทั้งสองข้างเหยียบย่างเข้าไปในโรงหนังเหล่านั้น

ก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่วัน ฉันมั่นใจว่าตนเองจะเป็นจะตายกับ Match Point มากๆแล้ว โชคดีเป็นของฉัน ที่คนที่ฉันจับมือมาดูด้วยไม่ใช่เธอ ถ้าเราสองคนมาดูด้วยกัน ฉันคงกลั้นใจตายให้รู้แล้วรู้รอดตั้งแต่หนังยังไม่จบเรื่องดี กลัวว่าเธอจะหาวิธีฆ่าฉัน อย่างที่ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนั้นฆ่าชู้รักของเขา ฉันตายเองยังดีเสียกว่า

แต่ช่างเถอะ อย่างน้อยฉันก็ดีใจที่เคยได้อยู่ในสถานะเดียวกันกับ สการ์เล็ตต์ โจฮันสัน ก็เธอสวยนี่นะ ว่าไหม... โอ้! ไม่สิ สถานะนั้นคือคนที่เป็นชู้ลอบรักกับแฟนชาวบ้าน ฉันเกลียดสถานะนั้น แม้ว่าจะเอื้อให้เราได้รักกันก็ตามทีเธอมารักฉันได้อย่างไร ในเมื่อเธอนอนเคียงข้างใครอื่นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน สาบานได้... ฉันขยะแขยงเธอยิ่งกว่ากิ้งกือ ไส้เดือนเสียอีก

วานนี้ หนังอีกเรื่องทำให้ฉันต้องคิดถึงเธออย่างสติแตก โปสเตอร์หนัง Always: Sunset on the Third Street ค้อมหัวทักทายแล้วยิ้มให้ ระหว่างที่ฉันรอเวลาหนังเข้าอยู่หน้าโรง "ทำไมวันนี้มาคนเดียวล่ะครับ" ฉันตอบรับไปสั้นๆว่า "ค่ะ" เขาถามกลับมาอีกว่า "มาดูผมหรือเปล่า" ฉันยิ้มกว้าง "ใช่ค่ะ ใช่"ฉันกลืนก้อนสะอึกลงคอ นึกต่อว่าเขาในใจ 'ทำไมต้องมาสังเกตสังกาชีวิตฉันด้วย'

จะพูดอย่างไรดี? ฉันไม่ได้ยิ้ม หัวเราะ และร้องไห้ พร้อมๆกันอย่างนี้มานาน เนิ่นนานนับตั้งแต่เราปล่อยมือกัน แล้วต่างตกลงว่าเราจะไม่จูงมือเดินเข้าโรงหนังด้วยกันอีก แต่แปลกดี ฉันอยากให้เธอได้ดูหนังเรื่องนี้ อย่างที่เราเคยชวนกันบ่อยๆว่า "คืนนี้ ไปนั่งอิงกัน ดูหนังเจ๋งๆสักเรื่องดีไหม"

นักเขียนกระจอกๆ หลงรักสาวสวยเจ้าของร้านเหล้าสาเก เขามีเงินเพียงพอที่จะซื้อกล่องใส่แหวนเท่านั้น ทว่าด้านในบรรจุความว่างเปล่า แต่ความรู้สึกช่างเต็มเปี่ยม อาจกระอึกกระอักอยู่พักใหญ่ แต่ทำไงได้ หัวใจแน่วแน่ถึงเพียงนี้

เขาวอนขอการใช้ชีวิตร่วมกัน

"ผมมั่นใจว่าผมจะซื้อแหวนให้คุณในอนาคตได้แน่นอน"
"สวมแหวนให้ฉันด้วยสิคะ ช่วยสวมแหวนที่คุณจะซื้อในอนาคตให้ฉันที"
เขาสวมแหวนล่องหนนั้นให้เธอ เธอยกมือขึ้นดูแหวนวงงามที่ล้อมรัดนิ้วนางข้างซ้าย เธอชอบมองมัน แม้แหวนวงนั้นต้องห่างไกลจากผู้สวมให้ในที่สุด

ถ้าฉันจะเป็นจะตายกับหนังเรื่องนี้อีกครั้ง ฉันก็พร้อมแล้วที่จะทุกข์ทรมานอย่างเปี่ยมสุขในใจ ฉันยิ้ม แล้วน้ำตาก็ไหล หันมองซ้ายมองขวา ไม่มีใครให้ก้มหน้าเช็ดน้ำตาที่แขนเสื้อสักคน

ฉันคิดถึงเธอเสียจริง ฉันไม่อยากเป็น สการ์เลตต์ เสียหน่อย ฉันอยากมีชีวิตเพียงแค่หญิงสาวขายเหล้าสาเกคนนั้น แต่ฉันก็ต้องพูดคำว่าช่างเถอะอีกครั้ง และดูเหมือนว่ามันจะเป็นคำที่ติดปาก ตั้งแต่เราเบี่ยงตัวแล้วหันหลังให้กันอย่างถาวร

"เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันสักหน่อย เธอเป็นคนอื่น เข้าใจไหม?" นักเขียนกระจอกคนนั้นบอกกับเด็กชายที่เขารับปากหญิงสาวที่ตนรักว่าจะเลี้ยงดูให้ เด็กชายกลับมาหานักเขียนไส้แห้งเมื่อวันที่พ่อตัวจริงมารับตัวหนูน้อย เด็กชายบอกว่า "ผมมีความสุขเมื่ออยู่กับน้า"

แต่ฉันและเธอ... เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันสักหน่อย เธอเป็นคนอื่น เข้าใจไหม? และอย่ากลับมาบอกว่า "ผมมีความสุขเมื่ออยู่กับคุณ" เพราะฉันจะไม่ยอมใจอ่อนเป็นอันขาด แม้ว่าหนังเรื่องนี้จะมีเธอชัดเจนอยู่ในความคิดของฉันในทุกฉากทุกตอนก็ตาม

ก็แค่หนังเรื่องเดียว... ม่านปิดฉาก ฉันก็แค่ปาดน้ำตา แล้วเดินผ่านโปสเตอร์หนังเรื่องนั้นอย่างไม่เหลียวหลังไปมองอีกเลย.

p.s. Always หนังดีเหลือเกินค่ะ ฉันสุขใจ อิ่มเอมใจ และปวดใจในคราเดียวกัน ดูหนังเรื่องนี้เถอะนะคะ ฉันอยากให้คุณได้รับความรู้สึกเช่นนั้น อย่างน้อย... ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง