2006/May/03

นางฟ้าองค์หนึ่งที่มีปีกสีขาวใสกว่าใครเพื่อน
มักจะชี้ชวนให้ฉันมองเห็นความมหัศจรรย์ของชีวิตเสมอ
เธอมักจะบินมานั่งที่ไหล่ขวาของฉัน
ยามที่ฉันเริ่มต้นเผยยิ้ม... ยิ้มให้ใครสักคนอย่างตั้งใจ

"มีความสุขดีไหม"
นางฟ้าสนุกกับการยื่นคำถามนี้มาให้
เพื่อที่จะได้ยินคำตอบจากฉันว่า
"มีความสุขดีค่ะ สุขจนอยากเผื่อแผ่ไปให้คนทั้งโลก"

.....................................................................................

หลายคนที่ออนไลน์เจอะเจอกัน ถามฉันว่าทำไมต้องใช้ชื่อว่า

'สับปะรดกระป๋องหมดอายุในเดือนนี้'

แต่ใครที่เคยดูหนังเรื่อง Chungking Express
ของ หว่อง คาร์ ไว แล้ว
คงไม่ต้องคิดสงสัยให้ปวดสมองแต่อย่างใด

เหมือนกับว่า
หนังสักเรื่องทำให้เดือนสักเดือนในรอบปีของเรามีความหมาย
สับปะรดกระป๋องที่หมดอายุวันที่ 1 May นี่ก็ใช่
มันมีความหมายที่ดีสำหรับฉัน
ในความจริงแล้ว สับปะรดกระป๋องของ หว่อง คาร์ ไว
เป็นตัวแทนแห่งความเศร้า
แต่นี่ May ผ่านไปกี่ฝนฟ้า และเวียนมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
ฉันขอระลึกถึงเดือนนี้ และสับปะรดกระป๋องที่หมดอายุ
ในแบบที่ยังยิ้มได้ดูบ้างเถอะ

ฉันมีความสุขขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด
เมื่อนึกขึ้นได้ว่า เฮ้! May แล้วนี่นา
สับปะรดกระป๋องหมดอายุไปตั้งแต่วันที่ 1 แล้วด้วย
เหมือนเด็กเล็กๆที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่ก็ไม่ปาน
บางที อาจเป็นเพราะการได้นึกถึงความหมายตรงนั้น
ไม่ต่างกันกับของเล่นชิ้นใหม่ของฉันที่กำลังกลายเป็นชิ้นโปรด

ความเศร้าหมดอายุไปแล้ว
มาอำนวยอวยพรให้ความสุขกันหน่อยเป็นไร

.........................................................................

วันนี้ฉันมีความสุขราวกับเรื่องอัศจรรย์ทั้งหมดทั้งมวลมาเกิดในชีวิต
นางฟ้าองค์นั้นสวมชุดกระโปรงตัวเก่งของเธอ
บินมาเกาะที่ไหล่ฉันในตำแหน่งคุ้นเคย

ไม่แน่ใจว่า ความสุขจูงมือนางฟ้ามาหา
หรือนางฟ้าเสกประทานความสุขมาให้กันแน่
กับแค่เรื่องเล็กกะจิดริด ฉันก็อยากจะเปรมปรีดิ์ไปกับมันเสียแล้ว

ฉันค้นพบอัลบั้มเพลงเข้าอัลบั้มหนึ่ง 'Mocca'
ฟังเพลงของพวกเขาแล้วรู้สึกราวกับว่า
ฉันกำลังนั่งชิงช้าที่ห้อยแขวนอยู่กับต้นไม้ใหญ่กลางทุ่งหญ้า
คนรักของฉันกำลังแกว่งให้มันเคลื่อนไหวช้าๆ
ลมเย็นสบายค่อยๆพัด ราวกับนักระบำท่วงท่างามตา
แล้วดอกไม้ก็มีกลิ่นหอมไม่น้อยไปกว่าขนมปังอบที่วางอยู่ข้างตัว

เพลงที่ฉันค้นพบไม่ต่างไปจากขุมทรัพย์ที่โจรสลัดซุกซ่อนไว้
มันดังล่องลอยอยู่ทั่วทุกหนแห่ง
ขณะที่เพลงแปะมือเปลี่ยนเพลง
พระอาทิตย์ก็สวมแว่นตาดำ แล้วฮัมเพลงไปพร้อมๆเรา

โอ! เกือบลืม
น้ำผลไม้คั้นสดในแก้ว
เตรียมให้ฉันยกดื่มอวยพรแด่ผู้คนและโลกใบนี้
เอาล่ะค่ะ.... ฉันขอดื่มให้คุณ

ชนแก้ว!

ps. รูปกระเป๋าเดินทาง คุณว่ามันเป็นไงคะ
อืม... งั้นหรือ ช่างคุณปะไร
ฉันว่ามันดูมีความสุขออก
คุณไม่รู้หรอกว่า มันกำลังเดินทางไปอังกฤษ
แล้วสักวันหนึ่งฉันจะตามมันไป

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
การมองเข้าไปในสิ่งที่ว่างเปล่า บางครั้งก็ทำให้มันกลับมามีชีวิตได้อีกครั้งนึง และถ้าสิ่งมีชีวิตนั้นทำให้เรามีความสุขได้ก็ดี แต่ถ้าหลงกับมันมากเกินไปชีวิตก็คงจะไม่สิ้นสุดซักทีอ่ะนะ
ภาษาสวยเหมือนเคยนะคะ
#2  by  นู๋โยเกิร์ต At 2006-05-04 05:03, 
นางฟ้านามอ้อม ได้รับโปสการ์ดหรือยัง
ส่งจาก..มนุษย์เดินดิน กินภัตตาคาร
#3  by  จั่นเจา (124.120.3.47) At 2006-05-04 07:37, 
ชอบภาพถ่ายค่ะ คุณ ติณ

แล้วก็เรื่องราวที่คุณเขียนเช่นกัน ชอบค่ะ ความเศร้าจางหายความสุขเข้ามาแทนที่ ทำให้ยิ้มๆได้ ดีจังเลยค่ะ



แวะมาส่งยิ้มให้ๆค่ะ
#4  by  ท้องฟ้า At 2006-05-04 12:05, 
แหม ก้อ น้องอ้อมให้ที่อยู่ที่โพเอม่าไง
ส่งชื่อ ตินกานต์ เชาวดี จะถึงมั้ยครับ
#5  by  จั่นเจา (203.154.154.162) At 2006-05-04 16:17, 
#6  by  *บลาสต์ At 2006-05-04 17:45, 
เขียนดีจังเลยค่ะ...
#7  by  ::NamWarn:: At 2006-05-04 18:41, 
ความสุขอย่าที่ใจใกล้แค่ยื่นมือไปจับค่ะ ... ภาพสวยมากค่ะ ...
#8  by  gemini (58.9.42.127) At 2006-05-05 15:31, 
ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมบล็อคและให้กำลังใจนะคะ (ว่าแต่เพื่อนบ้านหลังไหนหว่า )
#9  by  มิ้น : minimint At 2006-05-06 06:10, 
น้ำผลไม้แก้วนั้นหมดอายุด้วยหรือเปล่าครับ

ดีครับมีความสุขกับเรื่องง่ายๆ
ความทุกข์นะหรือ.ช่างมันเถอะครับ
ฟังเพลงที่ชอบ ดื่มด่ำไปกับมัน
อยู่นิ่งๆ ก็สุขได้ ใช่ครับ
#10  by  อากาศกวี At 2006-05-06 15:36, 
ยังคงเขียนได้ดี ซึ้ง และลึกล้ำเช่นเคยเมื่อใดที่ได้เข้ามาอ่านค่ะ...คุณเก่งจริงๆๆ..
#11  by  ¸.·´¯`·.¸> เบียร์~ At 2006-05-06 16:57, 
รอวันที่คุณเห็นโปสการ์ดของผม
#12  by  จั่นเจา At 2006-05-07 08:54, 
เขียนดีครับ

แล้วจะติดตามอ่านนะครับ
#13  by  PeeYong \-_-> At 2006-05-07 10:15, 
สักวันจะตามไป...นะกระเป๋าเดินทาง
#14  by  ¸.·´¯`·.¸> เบียร์~ At 2006-05-08 17:25, 
อ้อมรู้มั้ย...

เราชอบทุกอย่างในentryนี้

ชอบธีม..
ชอบคำ..
ชอบภาพ..
ชอบความรู้สึก..
ชอบหว่องกาไว..

ชอบจัง..
ดีใจที่ได้ยินชื่อหนังสือโอเพ่น
จากการอ่านและรู้สึกจากเรื่องที่เราเขียน
เราคงมียีนพันธุกรรมตัวเดียวกันมั้งครับ

แม้วันนี้หนังสือจะปิดตัวไปนานแล้ว
แต่ทุกเล่มที่ชอบ ทุกเรื่องที่รักในโอเพ่น
เรายังหยิบมาอ่านอยู่
แก้ความคิดถึงกันนะครับ
#16  by  อากาศกวี At 2006-05-09 13:15, 
น้องอ้อม
เศร้าไปไย
พี่ล่ะงง

ยิ้มไว้
#17  by  จั่นเจา (124.120.0.236) At 2006-05-10 07:04, 
เขียนได้งดงามจัง
ต่อไปคงมีหนังสือของตัวเอง
#19  by  Soup At 2006-06-12 20:09, 
เธอนามสกุล เชาวดี เหมือนเรารึป่าวท่าใช้ติดต่อมาทีนะ 069985147
#20  by   (202.57.178.174) At 2006-09-28 21:47, 

<< Home


ตินกานต์
View full profile