ไม่ได้กลิ่นพื้นดินชื้นฝนมานานแล้ว

อย่างไม่มีการบอกล่าว... ฟ้าหว่านเม็ดฝน

โปรายปรายลงเป็นม่านน้ำกลางอากาศ

สลายตัวอาบอยู่ตามแผ่นพื้น

บางหยดน้ำเกาะอยู่ที่ขอบหน้าต่าง

ความชื้นแผ่ตัวเป็นฝ้าขาวขุ่นที่บานกระจก

ฉันนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ช่วงสายของวัน

ฟ้า ณ ยามนั้นถูกทาทาบด้วยสีส้มอ่อน

เค้าฝนเผยตัวทีละนิด กระทั่งชัดตา

ต้นฉบับที่ต้องส่งกลางเดือนนี้ยังเดินหน้าไม่ถึงครึ่ง

ราวกับกลั่นแกล้งกัน

ฝนฟ้าไม่เป็นใจให้ฉันมองโลกอย่างสดใส

อาจเพราะฉันเป็นผู้หญิงประเภทอ่อนไหว

ไปตามฤดูกาลของโลก

ฝนตกลงมาในเดือนที่เหยียบย่างเข้าสู่หน้าร้อน

ฝนหลงฤดูหรืออย่างไร...

เหตุใดจึงหอบเอาใจผู้หญิงคนหนึ่งหลงทางไปด้วย

.....................................................

เมื่อคืนร้องไห้ เป็นผลให้ตื่นมาเปลือกตาบวมเป่ง

ความตั้งใจที่จะไปโบสถ์วันอาทิตย์เป็นอันต้องล้มเลิก

น้องสาวที่สนิทกันส่งข้อความมาถามไถ่

ว่าพี่สาวคนนี้สบายใจหายดีแล้วหรือยัง

หลังจากที่เมื่อคืนเราพูดคุยกันถึงปัญหาที่ฉันพบ

ค่ำคืนที่ใครต่อใครต่างหลับใหลไปแล้ว

มันเป็นการเสี่ยงเหลือเกิน

ที่จะลองกดโทรศัพท์ไปหาใครสักคน

แล้วต้องคอยลุ้นว่าเขาคนนั้น

จะยังนั่งคอยโทรศัพท์จากฉันอยู่ไหม

แต่ใครเล่า จะไปล่วงรู้ว่าคนปลายสายกำลังร้องไห้

เมื่อวานนี้แดดยังกระจ่างใส

เฉกเช่นนั้น....

ไม่มีใครรู้เลยว่าวันนี้ โลกจะหมุนอีกฤดูมาสู่เราทุกคน

สายฝนครอบครองท้องฟ้า ความเศร้าประทับอยู่ที่ดวงตา

แต่ขออย่าเนิ่นนานนักเลย ฉันหวั่นว่าน้ำตามันจะท่วมใจ